میخوام برم جنوب اونجا زمستون هاش کوتاه‌تره یه مزرعه کرایه میکنم نزدیک یه شهر پررونق میخوام تموم روز پاهامو تو یه لگن آب گرم بذارم یا نگهبان یه کارخونه شکلات سازی بشم یا دربان یه مدرسه دخترونه و سعی میکنم همه چیو فراموش کنم فقط نگاه میکنم که این زندگی کوفتی قراره چطور بگذره

اگر منتقد سلطنت‌طلبی هستید اما برای حمله به آن به زندگی خصوصی همسر پهلوی متوسل می‌شوید،ناخواسته در همان منطق سلطنتی بازی می‌کنید. در نظام‌های پادشاهی، چون قدرت به شخص و خاندان گره خورده، تخریب آبرو ابزار مشروعیت‌زدایی است. نقد سیاسی واقعی باید متوجه ایده و ساختار باشد، نه خانواده

هرجا حقوق زنان جدی گرفته نمی‌شه معمولا حیوان آزاری و نفرت از اقلیت‌ها هم دیده می‌شه.چون مساله فقط زن نیست.مساله ذهنیتیه که جهان رو به بالا و پایین تقسیم می‌کنه.وقتی باور داشته باشی بعضی ها کمتر ارزش دارند،فهرست حذف شده‌ها هر روز بلندتر می‌شه چه برای زنان،اقلیت‌های قومی و دینی و…

بد نیست در جریان باشید که گراهام سال ۲۰۲۰ کنار پرچم مجاهدین خلق و در برنامه‌‌ی اجلاسشون هم سخنرانی داشته. عمو؟ 🤷🏻‍♀️

منطقاً از «جاوید» شاه، رهبرِ «گذار» در نمی‌آید!

خمینی، آبان ۵۷، مصاحبه با لوموند: «من شخصاً در حکومت آینده نقشی نخواهم داشت؛ من طلبه‌ام و به وظیفهٔ شرعی خود عمل می‌کنم.»

ایران خراب‌شده‌ایه که بگی مرگ بر دیکتاتور هم به حکومت برمی‌خوره هم اپوزیسیونش

چه آشناست. ما طی این سال‌ها از اینا زیاد شنیدیم: اونایی که من رو قبول ندارن تروریستند، مامور موسادن، بیمار روانی‌ان، خس‌و‌خاشاکند، ضدانقلابند …

یک مورد عجیب در فرهنگ و هنر ایران وجود داره: تبدیل «سرو» به «بته‌جقه». شاید شنیده باشید که بته‌جقه همون سرو خمیده است، اما روایت عجیبی پشت آن است: ​می‌گویند سرو در دوران باستان نماد ایستادگی و آزادگی ایرانیان بود. وقتی ایران تحت سلطه‌ی بیگانگان (مثل مغول‌ها یا اعراب) درآمد،

زن ایرانی اغلب باید پیش از آن‌که زندگی کند، خودش را توضیح بدهد. و بخش بزرگی از فرسودگی از همین دادگاه دائمی می‌آید، نه از مسیر.

صد سال از تصنیف «از خون جوانان وطن لاله دمیده» گذشته ولی هنوز برامون معناداره. ما کِی از این نقطه‌ی تاریخ رد می‌شیم که همه‌چی بوی خون می‌ده؟

این‌که خانواده‌ها می‌رن توی اون نقطه‌ای که عزیزشون رو از دست دادن، اون‌قدر برام دردناکه که برای دقایقی حس می‌کنم در حال خفه شدنم و می‌فهمم که حتی ذره‌ای به اون مصیبتی که اونا توش هستند هم نزدیک نیستم.

کتاب ما رو نجات نمیده. با book نمی‌شه، جامعه community ساخت. با ارتباط communication میشه جامعه community ساخت. اصلن مهم نیست شما تهش تو کتاب خوندنتون چپ می‌شید یا راست می‌شید یا هر چیز‌ دیگه‌ای؛ مهم اینه شما حاضرید برای ایدئولوژی‌تون چند تا آدم بکشید یا به کشتن بدین. هر کی کمتر

دیگر صحبت از «نیمکت» و «کلاس» نیست؛ با رسیدن به عدد ۲۰۰، حالا رسماً یک «مدرسه کامل» را قتل‌عام کرده‌اند. تصور کنید: زنگ مدرسه‌ای را می‌زنند، اما حیاط خالی است. ۲۰۰ دانش‌آموز، ۲۰۰ کیف، ۲۰۰ آینده که زیر خاک رفت. این لیست، کارنامه مردودیِ حکومتی است که پاسخِ سوال را با گلوله داد.

بچه‌ها سوگواری نقطه مقابل زندگی نیست. سوگواری یعنی بتونی با دل شکسته، هر روز خودت رو از زیر آوار بکشی بیرون و زندگی روزمره‌ات رو ادامه بدهی.من زمانی که مادرم رو از دست دادم،یاد گرفتم با چشم‌های پر از اشک خرید و آشپزی کنم و در محل کارم حاضر باشم،توی اون مدت کافه رفتم و سفر و تولد.

در ۶ روز گذشته دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور در اعتراض و اعتصاب هستند. خبری که علی‌رغم اهمیت بالایی که داره، چندان منتشر نشده. #دانشجو #دانشگاه #اعتراضات

ارغوانم داردمی‌گرید https://t.co/DOBLijIcaD

سلام دوستان، من عکاس، فیلمبردار و تدوینگرم، حدود یکماهیه که هیچ پروژه‌ و درآمدی ندارم، اگر خودتون یا اطرافیانتون نیاز به تخصص من دارید خوشحال میشم در موردش با هم صحبت کنیم.

یه روایت شنیدم از دوستم از یه مرد تنها با سر و وضعی که معلوم بوده زندگی بهش سخت گرفته، گلوله خورده، همون‌جا پخش زمین شده و تمام. از تصور تنهایی این آدم و مظلومیتش می‌خوام بمیرم. چندتا تن بی‌جان تنها موندن؟

این موسیقی «خرمشهر» مجید انتظامی که این روزها ترند شده، مدام پس ذهنم داره تکرار می‌شه. انگار مخصوص این روزها ساخته شده. توش موج خشم و نبض داره، حرکت و هجوم داره، امید و‌ اضطراب داره، جنگ داره، شور داره.

طرفداران پهلوی دائما می‌پرسند که مشکل شما با پهلوی چیست؟ مشکل من با پهلوی اول از همه عقب‌ماندگی فکری خودش، اطرفیانش و حامیانش است. کم‌تر منتقدی است که طعم قلدری مجازی این دارودسته را نچشیده باشد. محور حمله‌شان تهدید به تجاوز به زنان و «نوامیس» مردان. اگر فرض کنیم این تهدید‌های /۱