اینجا دستمون برای تجربه بازه. توی ۴جلسه‌ی ۳ساعته تمرین می‌کنیم برای تقویت دیدن و کشیدن. خودمون رو به ابزار خاصی محدود نمی‌کنیم و اولویت رو می‌ذاریم کسب تجربیات بصری. حین انجام تمرین‌ها هم یکسری اصول طراحی و رنگ رو هم یاد می‌گیریم. برای اطلاع بیشتر بهم پیام بدید.💥

بوی سوختنی خیلی زیاده و‌ تهوع گرفتم

باز شروع شد باز شروع شد باز شروع شد

این صداها چی بود دیگه

دلم برای آرت کردن تنگ شده.

«جنگ یک اضطراب دائمی درباره‌ی گذشت زمان در من به‌وجود آورد. نمی‌توانم حتّی کمی بنشینم و کتاب بخوانم. مدام می‌خواهم حرکت کنم و کاری بکنم. می‌خواهم از هر لحظه‌ی زندگی استفاده کنم. چون هر آن ممکن است آن را از دست بدهم...» - کاوه گلستان.

احساس می‌کنم دارم عقلمو از دست می‌دم از شدت خشم و تنهایی‌ای که تحملش برام سخت‌تر از قبل شده.

از رویکرد بعضی آدما تو شرایط بحران خیلی خوشم میاد ولی ذره‌ای بهش نزدیک نیستم و بابتش خودمو سرزنش میکنم. ایول عزیزم. 👍🏾

چند روز پیش پرواز ۷۵۲ بود.

عجب آسمونی این زمین داشت و ما نمی‌دونستیم.

واقعا دیگه دارم دیونه میشم از دست مامانبابام.

تنفس شکمی برای شما هم دردناک و ناخوشاینده؟

بعضی وقتا می‌ترسم معتاد کدئین شم. داشتم از درد می‌مردم که معجزه شد.

اوضاع جهان بوی کثافت و گه می‌ده. کیرم تو این قدرتی که هر چی می‌کونید تو کونتون سیرتون نمی‌کنه.

برای لحظاتی فکر کردیم تارگت خونه‌ی ماست.

اومدم بنویسم سریع جنگنده تو کونمونه، نوشتم گنجنده بعد تو گروه شد زنجنده.

صدای اینترنشنال و کلماتی که مداوما داره تکرار می‌شه داره مغزمو می‌خوره.

بدنم تحمل سرکوب این همه جنون و خشم و بی‌حسی و باحسی رو نداره. بسه این همه تضاد.

اون‌ روز زل زدم به بشقاب پلوتنم. بابام گفت به چی نگاه می‌کنی؟ گفتم به خونه‌زندگیم که دلم تنگ شده.

به من مواد بدهید.

انقدر احساس تنهایی می‌کنم که ازش تهوع می‌‌گیرم. مثلا حرف می‌زنم با دوستام، گاهی زنگ می‌زنیم به هم ولی این چاهه انقدر سوراخه بازم پر نمی‌شه.