برای آزردن خاطر شما و روح آقای فرخزاد

همه‌اش امیدوارم که عکاس‌ها، مورخین، فیلمسازان و خبرنگاران مستقل داخل ایران، این روزها رو مستند کرده باشن.

اون سگ دونی که توی گیشا زدن جایی بود که وقتی ۱۶ ساله‌ بودم از دم مترو صادقیه سوار ون کردنم بردنم. وقتی رفتم تو بعد از تحقیرهای فراوان، کارت شناساییم رو دیدن گفتن تو زیر سن قانونی هستی، برو آزادی، ولی دخترخاله‌ات می‌مونه. پدرسگا. حرومزاده‌ها‌. دهنمون رو گاییدید دهنتون گاییده بشه.

بهار میاد دوباره

بلا دور باشه، اتفاقی افتاده؟

اینا کسایی رو زدن که ما اسمشون رو یه بار یه جا اتفاقی شنیده بودیم، ببین چند نفرن فقط. ملخ زده بود خرمن مملکت رو

رییس سابقم می‌گه امیدوارم این آخر هفته هم مثل آخر هفته قبل پیام‌آور شادی باشه. انشاالله هم گفت :))

دو یو بلیو این گا افتر گا؟

همکارم امروز گفت ای بابا به خاطر جنگ شما بنزین دو یورو رو رد کرد. بیا برو بمیر. برو بمیر واقعاً.

من می‌ترسم اولین بار که صدای مجتبی رو بشنویم، دهنش رو باز کنه بگه دژمن

مجتبی، فرض کن این موشک‌ها ستاره‌ان

خوش به حالتون که هنوز امید دارید من توهم توطئه‌ام می‌گه مجتبی باباش و مملکت رو با هم به گا داد تا بیاد بشینه اون بالا برینه روی بخت من.

متأسفانه خط رو خط شد و پرینس مجتبی رهبر شد. متأسفانه امیدی ندارم دیگه.

نمی‌دونم چطور بگم، خبر جانشینی مجتبی خامنه‌ای وحشتناکه برام. وحشتناک.

چرا هربار دورچین صدا سیما رو می‌زنی، بزن اون وسط، وسط! کله‌ی کیری آمنه سادات رو دیدی بزن وسطش!

متأسفانه با جنگ موندنی شدن و فقط احتمالاً با جنگ رفتنی خواهند بود

ایران که آزاد بشه، قول می‌دم کرج رو دوست داشته باشم.

عمو، رائفی‌پور خطرناک نیست ولی واسه سلامت روان من سمّه، مرقوم می‌فرمایید؟

نخست وزیر جنگ نتونسته خودش رو از حصر خانگی بیرون بیاره هنوز

ببینم اون خونه مجتبی توی لندن به کی می‌رسه؟

این ساعت قالیباف یه درصد کار واسش پیش نمیاد اون‌جا؟ آخه مجلس خالی؟