Idaztea maite baduzue eta Bilbo ez badaukazue sobera aparte, ez galdu mahai-inguru hau astelehenean!

Tailer hau egingo dugu laster Errenterian, Badalab zentroan, HEGAN EGITEKO GOGOA DA obra sortzeko prozesuaren barruan. Irudien (eta ikusmenaren) hegemoniaren aurrean, errealitatea beste zentzumenen bidez atxikitzen ikasteko. Ekialdetarrak, animatu!

Udazkena hemen da 🍂

Sare sozial hau utzi dugu, saldoka, Muskek erosi zuenetik. Eta ez da harritzekoa. Baina orain, EHn sareratzen diren edukiak eta bertatik sortutako eztabaidak iruzkintzen dituzten gehientsuenak mezu xenobofoak eta transfoboak darabiltzaten kontu anonimoak dira (1/3)

Kultur politikarik ezaren eta burokrazia infantilizatzailearen ondorioak. Ze garai ilunak. https://t.co/o66O8HrpEN

Ze gogorra den hemen ikustea nire belaunaldiko jendea nire gurasoena baino jarrera atzerakoiago eta arriskutsuagoarekin. Neoliberalismoaren doktrinamendua droga oso gogorra da.

«SERIC: Ez gara inongoak! FINN: Ez? Hemen hasten da dena, asaba zaharren kantxa honetan. Lurrari dario. Begiratu zure aurrean zabaltzen den kantxa emankorra! SERIC: Nik badmintonean ez dakien arlote bat baino ez dut ikusten. Kaiku halakoa!» by @lutxoegia

Baietz asmatu (beste behin) zer falta den Bilboko udalak antolatzen duen antzerki ziklo honetan… Iraingarria da.

Iragan urtean piztu zen polemika. Alondegiko zuzendariak ere dimisioa eman zuen. La Caixari eraikin publikoaren zati bat emango zaiolako TEMU zentroa jartzeko. Gazteei artea ikuspegi (oso) neoliberal batetik erakusteko gela bat. Bada, hasi dira obrak:

Igandean Amurrion egingo dugu HITZAURREA, @aiaraldea @EkintzaFaktoria|k antolatzen duen Arte Hartze kultur zikloaren barruan. 12:00etan, Kultur Etxetik. Esperientzia berezi eta desberdin bat, espazio eta denbora konpartituari buruz hausnartzeko. https://t.co/ZJE49hIsoz

Etorkizuna igandean erabakiko dugu Amurrion. Libre da etortzea, baina izena ematen baduzu, askoz hobe: https://t.co/ZJE49hIsoz

Hiritarrek hiria habitatzeko eredu eta kontakizun berriak behar dituzte, erakusleiho batean preso geratu nahi ez badute behintzat. Ez da lan erraza. Baina bai premiazkoa. Bestela, eskuinaren kontakizunen kudeatzaile huts izango gara. Eta, lan horretan, eskuina beti garaile.

Ezkerrak hiri eredu berri bat behar du, Euskal Herri eredu berri bat nahi badu. Hiria ulertzeko eta bizitzeko modu berriak mahaigaineratu behar ditu. Espazio sinboliko berriak konkistatu eta eskuinaren ereduari aurre egin. Irmo eta konplexurik gabe.

Erabat inguratuta dago, poliziak fisikoki setiatua kasik. Eta denboran oso mugatua. Baina irauten du eta badu oraindik errealitateak (narrazioak) sortzeko gaitasuna. Fantovaren filma horren lekuko.

Aste Nagusia gauza asko dira, baina oinarri eta funts handiena txosnagunea da. Eskuina ahalegindu da narratiba hori zikintzen, baina kosta egiten zaio. Txosnagunea gauzak (eta hiria) beste modu batean ulertzeko espazio bat da, jende asko bustitzen duena.

Bilbo eder eta modernoaren kontakizun hutsal horren aurrean, ezkerrak amore eman du. Ez dauka ez hari aurre egiteko indarrik, ez eta, okerragoa dena, narrazio berriak sortzeko gaitasunik ere. Eta hiri osoa hartzen duen espazio sinboliko bakarra geratzen zaio: Aste Nagusia.

Eta futbola. Hau da, Athletic. Ez da askorik azaldu behar honen inguruan.

Baina, klaro, ea zeinek esaten duen orain tranbia-sare zabal batek lan bera (hobeto) egingo zuela, hiri erdia zulatu beharrik gabe, hainbeste diru xahutu gabe, autoak hiritik apartatuta, kale bizigarriagoak sortuta, joan-etorrietan denbora aurreztuta...

Metroa. Bai, metroa obra faraoikoa izan zen eta milioiak gastatu ziren hiria (zati bat) ardazteko. Hiria (zati bat) ardaztu zen. Zaila da gaur egun metroaren kontra agertzea. Konponbide bat izan zen, jakina. Baina ez konponbiderik onena.

Eskuinak hiri mutuak nahi ditu, erakutsi bai, baina esateko ezer ez daukaten hiriak. Iraganaz lotsatzen direnak. Orainaren erakustoki hutsak. Ezer gertatu zela ezkutatzen dutenak, ezer gertatu ez dadin. Hori da Abandoibarra. Bilbori ahoan jarritako zapi bat, hitzik egin ez dezan.