Bir şey yaparken, “bak şöylesi de var” “böyle de oluyor” denmesinden, her seçimime alternatif sunulmasından bıktım. Sizin hep bir B planınız olabilir, benim yok. İstemiyorum. Ben hayatı alternatifler içinden en makul olanı seçme zorunluluğum olduğunu düşünerek yaşamıyorum.

Oluşturur. Devlet denilen personada yer alan kişiler için fazla dramatik ve duygusal paylaşımlar etkiliyim, korkusuzum, dokunulmazım imaları doldurdukları koltuklarla uyuşmaz. Ya da uyuşur.

Hiyerarşik tiyatroyu hareketlendirmek için kullanır. Fakat bu mesaj vermez, zorlama maskülenlik yaratır, orman kanunu diliyle devlet aklına anakronik müdahale oluşturur. Psikolojik profili düşürür, ciddiyeti azaltır. Kabile diliyle, belirsiz kişi veya kurumlar üzerinde tehdit

Edit yapan kişinin amacı, duyguyu büyütmek gerçeği başka anlamlara yer açarak daraltmak ve propaganda etkisi yaratmaktır. Daha güçlü, daha dramatik, daha haklı olduğuna dair bir anlam kazanımına sahip olmak kişiler içerikten yoksun editleri, biz-onlar bağlamı oluşturmak,

Ne diyordu şiirde… “Esiyor rüzgar acıtıyordu yanaklarımı. Bu denli kargaşa hiç olmamıştı.” Mayakovski… Sanırım beni hep büyüleyecek.

Sonunda bana da ülkenizde peçe takıyor musunuz diye sordular. Immigration was approved….

Sorun kimde olursa olsun, fail kim olursa olsun suçlu her zaman devlet/devletlerdir. Bunu unuttuğumuz her an, tekrar ve tekrar hatırlatacaklar.

%1lik baraj, çoğunluk,ÇSGB onayı derken sistem büyük/makbul sendikaları koruyor.Etkin sendikal faaliyet için gerekli olan lokal örgütlenmenin önü tıkanıyor,kolektif örgütlenme zaten fiilen baskılanıyor. İşçinin payı var mı, var.Ama bu düzende bundan bahsetmek midemi bulandırıyor.

Birleşik metal iş sendikasından başka etkin ve etkili sendikal faaliyet yürüten bir sendika göremiyorum. Eski DİSK geleneğinden geliyorlar. Bunun dışında hiçbirinin doğru dürüst grev pratiği kalmamış, patronlarla mücadelenin yerini bürokratik sendikacılık almış kopmuş gidiyor.

Kötülüğü karşılamayı öğrenin. Öğrenemiyorsanız da mizahını yapıp bu kadar küçültmeyin. Dünyadaki her şeye uygun bir “format” icat ettiler. En büyük yetenek de bu formatı espri konusuna indirgemek oldu. Ben hayatımda bu kadar rezil bir kolektif sıçış göreceğimi sanmazdım.

En büyük kötülüklerden biri de dilinizin döndüğü herrr şeyin mizahını yapmanız. İğrenç bir karşılayış, iğrenç bir kavrayış algoritmanız var. Diliniz, zihninizin sahibi değil, içinizdeki empatiden yoksun kötünün çöplüğünü boşaltmak için kullandığınız bir kürek.

Türkiye’de mesele hiçbir zaman tecavüz değildir, mesele her zaman kimin tecavüz ettiğidir. Ensar vakfında tecavüze uğrayan çocuklar için bir kereden bir şey olmaz denirken susan insanlar, şimdi Epstein lanetliyor… Suçluyu savunmamak, kimlik aksesuarından fazlasıdır.

Kişisel hayatımın en güzel zamanındayım. Başka bir ülkedeyim, her gün selam verdiklerimin sayısı artıyor, tutunmaya çalışıyorum, öğrenmeye çalışıyorum, öğrenemiyorum yığılıyorum. Yormuyor, üzmüyor ayağa kalkıyorum devam edebiliyorum.Ama twittera bi giriyorum allah belamı veriyor.

Bir halkın hak ve adalet arayışına bu kadar kayıtsız kalan bir yönetim anlayışı olamaz. Bu kadarı cidden dünyanın hiçbir yerinde, hiçbir zaman dilinde yönetenlerin cevabı olamaz. Artık tiksiniyorum gerçekten. Tek kelimeyle tiksiniyorum ya.

Kızını okumaya gönderiyorsun, devlet sahip çıkamıyor ölüyor. Eğitim ve yaşam hakkını koruması gereken devlet ortada yok. Koruyamadın, yargıla. Orada da yok. Sürekli aynı itirazları dile getirip kendi etrafımızda dönmekten ibaret her şey. Hiçbir bok değişmiyor.

Rojin Kabaiş isyanımızdır! #RojinİçinAnkaradayız

Dedesi pazarda karpuz kabuğu kemiren adamlar hörrörör rörörö diye çığırtıp, jakoben savunuyor. Allah size akıl versin.

Çocuk öldü, meslek lisesinde okurken atölyelerde onlarca çocuk öldü, depremde ölenlerin üzerine beton döktüler. Hiçbirinde konuşmadılar, sustular. Kendi dönemlerinde kapatılmayan tiyatro kalmadı. Sustular. Sırça köşklerinde estestizm peşinde burjuva tiyatrosu icra edenleri

Benim linçlenmemden hiç ders almamış, helal olsun cesaretli kadınmış:) Kişisel olarak konu aslında kimse için sadece Haldun Dormen de değil.Politik duruş istemek, partizancılık oynasın demek değil.Çocuklar ahırlarda tecavüze uğrayıp öldürüldü, babasının sırtında çuvalda 5 yaşında

Dumping engellenecek. Yani sorun ne avukatlarda ne de kişisel başarısızlıkta. Sorun iktidarın mevcut siyasi, ekonomik ve yargı düzenine ilişkin politikalarıdır. Kimse yerinin genişliğini kendi talihine ya da onu diğerlerinden sıyıran başarısına atfedecek kadar kör olmamalı.

Avukatlık mesleği tam olarak serbest piyasa mesleği olarak da değerlendirilemez. Çünkü devlet taba koyar ama uygulatmaz, davanın sonucu ne olursa olsun tahsilatı korumaz, yargıyı yavaşlatır fakat sorumluluk almaz. Serbest piyasa olması için tahsilat garantin olacak, mesleki