قصه که تمام می‌شود، آدم‌ها به کجا می‌روند؟ «شمس لنگرودی»

مردم خیلی بو میدن ای خداااا 😣😣😣

ما مگه چقدر سخت بودیم که هیچکی نفهمیدمون؟

صبحها اسپرسو میگیرم، رو میزم میذارم، تا بتونم خودم رو راضی کنم این کثافت رو بخورم، قشنگ سه چهار ساعت میگذره و حتی بدمزه تر میشه.

گیره‌ی عزیز موهام رو جا گذاشتم خونه دوستم، اعصابم خرابه. هیچی هم نیست دم دستم، موهام رو جمع کنم باهاش حالا.

پسر، چه انسانهای ترسناکی دورمون رو گرفتند.من یک کلمه صادقانه اومدم از حس زنانه خودم گفتم.نه توهینی به کسی کردم،نه چیزی طلب کردم، نه ادعایی کردم،حتی نگفتم دنبال یکی بالاتر از خودمم (فقط گفتم با مردی که سطح مالی‌ش از "من" پایینتر باشه حس اضطراب...میگیرم)،شما فقط واکنش‌ها رو ببین :)

نمیدونم چطوری محترمانه به آدم‌ها بفهمونم که وقتی مردی به لحاظ مالی از من پایینتره، تمام وجودم پر از وحشت میشه، و احساسات و میلِ زنانه‌م سرکوب میشه، و یک حالِ گهِ همیشه نگران پیدا میکنم...و به خاطر تمام این‌ها، حاضرم از تنهایی بمیرم ولی هرگز این حس‌ها رو کنار یک مرد تجربه نکنم.

جدی ای کاش برای روزهای جنگ نفری یک مرد کنامون داشتیم، هرووقت حوصلمون سر میرفت یکم با جوشاش ور میرفتیم، ابروهاشو شونه و مرتب میکردیم، موهای زیر پوستیشو درمیاوردیم... چه تفریحی بهتر از این واقعا؟ مساحتشون هم که زیاده، قشنگ تا آخر جنگ میتونستی خودتو با پاکسازی پوست اینا سرگرم بکنی.

من تنها آمادگی‌ای که در حال حاضر میتونم برای جنگ کسب کنم اینه که هرشب "قبل خواب" حمومم رو برم که یه روز دیرتر موهام چرب بشه در صورت قحطی و بی‌آبی🫠

من نه آب دارم، نه نون دارم، نه پول نقد، نه پاوربانک... برای روزهای پیش رو. کی میخواد نجاتم بده اگه جنگ شد؟ 🫠

کس مادرتون اگر نزنید دیگه تو این چند روز. گاییده شدیم اینقد اخبار پرواز فلان جنگنده و سوخت رسان خوندیم.

4-5 روز وقت میخوام که برم درست حسابی لباس بخرم.

مردِ اینسیکیور خیلی ترسناکه. منتظره تو نفس بکشی تا بهش بربخوره یا در مظان اتهام قرارت بده. یکدفعه خودت رو توی موقعیتی میبینی که همش داری توضیح میدی و رفع اتهام میکنی از خودت بابت گناهی که نکردی.

من ۹۹ تا مشکل دارم و دلیل هر ۱۰۰ تاش جمهوری اسلامیه.

انگار توانِ کار کردن رو از دست دادم دیگه. نه اینکه سخت باشه، بیشتر به لحاظ روحی روانی و تمرکز...حال و حوصله کار کردن ندارم دیگه.

پروسه هرروز گشتن و غذا سفارش دادن روانیم میکنه.

خیلی وقت عزیزم رو الکی تلف میکنم.

مردم چرا اینجوری حرف میزنن؟ نصفه نیمه، خورد خورد، مبهم، نامعلوم... خب یه حرفی دارید چرا اینو درست بیان نمیکنید واقعا؟ انقدر کار سختیه؟ معماست مگه که باید رمزگشایی بشه؟

ای کاش یکی بود باهاش سیگار میکشیدم/سیگار کشیدن باهاش میچسبید.

چه بحث‌های الکی‌ای میکنم بخدا.

خوشم نمیاد ازین ناتوانی روحی روانیم در مقابل کم خوابی. واقعا به هم میریزم و افسرده و تخمی میشم حتی یک شب هم که بد/کم میخوابم.