𝐀𝐂𝐇𝐈𝐋𝐋𝐄𝐒 𝐎𝐅 𝐏𝐇𝐓𝐇𝐈𝐀 ᴘʀɪɴᴄᴇ. ᴡᴀʀʀɪᴏʀ. ᴀᴅᴜʟᴛ ᴘᴏʀᴛʀᴀʏᴀʟ. ᴍᴜʟᴛɪʟɪɴɢᴜᴀʟ. ꜱʜɪᴘꜱ ᴡɪᴛʜ ᴄʜᴇᴍ.

Ἀπολαύω τῶν φιλημάτων τὰ δίδως μοι.

ἐκ τοῦ φόβου ἔρχεται ἡ ἁμαρτία.

Μέντοι τε σοὶ οὐκ ἔστι ἡ ἀρετὴ ἵνα μοι συμφέρῃ.

Ὦναξ, ἴσθι ἀγαθὸς ἵνα σὸς λαὸς ἀξίως βιοῖ.

Μοῦσαν γράφει.

Σαφῶς ἀκούετε Ἰησοῦν τινα ὃς τοὺς ἀνθρώπους κατηγορεῖ.

Εἰσὶν γὰρ οἱ θεοὶ οἱ διδάσκοντες τὰ ἀγαθὰ τά τε κακά.

Καὶ δὲ σὺ ἀπὸ τοῦ θελήματος τῶν θεῶν κάμνεις.

Ἐπιστολὴν τῇ βασιλείᾳ γράφει.

Βιόω ἵνα τὴν πόλιν εἴργω, οὐκ ἐμαυτόν.

Ἀληθῶς τε λέγω ὑμῖν τὴν ἀλήθειαν τοῦ ὑμετέρου στόματι οὐκ ἐξιέναι.

Οὐκ εἰμὶ ἄξιος, ὦ δέσποινα, τοῦ καλεῖσθαι ἀγαθός.

Ἰδὼν τὸ τοῦ πολεμίου κράτος, ὁ στρατηγὸς τοῖς ἀνδράσι ἀναστρέφειν εἶπε.

Πηνελόπη, ἆρα ὁ σὸς ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ Ἰλίου ἔτι οὐκ ἀνελήλυθεν;

Αἵ γὰρ τὴν εἰρήνην εὕροις.

Φασὶ οἱ σοφοὶ ἔχειν τὸν θεὸν εἴδη πολλά.

Οὐ βούλομαι ὀνειδίζειν τοι, δέσποινα, μετὰ τῆς ἐμῆς παρουσίας.

Μὴ ἐνθυμήθητι, ὦ λαέ, ἐμὲ γενόμενον σὸν βασιλέα ἀπελεύσομαι τὴν ἀρετὴν ἣν ἐλπίζουσί με οἱ θεοὶ δεικνύναι. (Consider thou not, O people, that having becomen thy king I shall abandon the virtue which the gods expect me to show.)

Ὦ βασιλεῦ, εἰκ ἦσθα δίκαιος, ἄν σε ᾐδέοντο οἱ σοὶ ἄνδρες.

Ἔστιν ὃς ἐκ τῆς ἀγνοίας λέγει.