برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم زان‌ پیش که از زمانه تابی بخوریم کاین چرخ ستیزه‌روی ناگه روزی چندان ندهد زمان که آبی بخوریم

دادگاه این بچه‌ها در پاکدشت برگزار شد و با توجه به اتهام‌های وارده، در معرض حکم اعدام قرار دارن. این بچه‌ها رو زیر شکنجه ازشون اعتراف اجباری گرفتن و به جرم «آتش زدن مسجد» دادگاهیشون کردن. لطفاً صداشون باشین، جان این عزیزان در خطره! #احسان_حسینی_پور #متین_محمدی #عرفان_امیری

این همه مادر چهل شبه صدای ناله و نفرینشون شهر رو پر کرده پس چرا این عرش خدایی که میگن نمیلرزه؟

اگر پیک موتوری میشناسید که دنبال کار می‌گرده خوشحال میشم بهم معرفیش کنید 🙏🏻 محدوده‌ی فرشته

لیست کارایی که یونیسف برای کودکان ایرانی انجام داد:

به هر چیزی برای سر پا موندن چنگ میزنم.

هرکی زنگ میزنه تولد مامانمو تبریک بگه یه دور همه با هم گریه می‌کنیم.

گفت: جان که باید برود سفت به من چسبیده..

این روزا با کسی بحث نمی‌کنم. هرکی هرچی رو که باید میدید رو دید، هرچی رو که باید میفهمید رو فهمید. اگر هم نفهمید نونش توی نفهمیدنه.

دلم می‌خواد بغل یکی زار بزنم.

جهان سنگدل تر و خدا ساکت تر از آن بود که انتظارش را داشتیم.

در زندگی هیچوقت تا به این اندازه حالم بد نبوده. هرکی حالمو می‌پرسه می‌گم خوبم ولی اگه دوباره ازم بپرسه می‌زنم زیر گریه.

من هنوز اتفاقی که برامون افتاده رو برای کسی تعریف میکنم شبش با کابوس از خواب میپرم.

“مدام می‌گویی اوضاع بدتر از این نمی‌شود و بعد می‌بینی که می‌شود. چقدر بدتر می‌تواند بشود؟”

برای چند میلی‌متر تکون دادن مچ پاش نیم ساعت گریه کردم. یعنی می‌تونه دوباره راه بره، بدون کمک ما و ویلچر و عصا و کوفت و زهرمار می‌تونه دوباره راه بره.

ولی ما داغداریم. زور داغ خیلی بیشتر از ایناست.

امشب دکتر می‌گفت یه سوزن بره توی پات چقدر درد داره؟ حالا فکر کن ۴۰ تا سوزن هم‌زمان بره توو پات و من باز به این فکر کردم که کاش من مرده بودم ولی تو انقدر درد نمی‌کشیدی..

غمی رو دارم تحمل می‌کنم که قابل بیان نیست.

ناراحت‌تر و عصبانی‌تر از قبلم.

ولی‌ من هربار که پانسمانای پاش رو‌ عوض میکنم و بعدش میرم توو دستشویی گریه میکنم که اگه نتونه دیگه راه بره رو یادم‌ نمیره.