„…Only people with a strong ego, you once said, by which is meant only free people, are capable of loyalty“

سعی می‌کنم این دروغ رو با خودم تکرار نکنم که این جنگ با زیرساختها و مردم عادی کاری نداره.

چقدر سخته با این مردم همدردی نکردن و رنجشون رو ندیدن..من یک حس نزدیکی با مردم این خطه جنوب دارم که انگار صداها، بدنها و زندگی‌شان همگی‌ بار یک خشونت بزرگ رو با خود می‌کشند.

الان بسیار در وضعیتِ نه فرصت شکایتی، نه غصه و روایتی هستیم

۲۶ روز زندگی زیر موشک و بمبارون، بی‌اینترنت. به قول خانم سونتاگ توی «نظر به درد دیگران» هیچ «ما»یی نباید بدیهی فرض بشه اون هم وقتی موضوع، نظر به درد دیگرانه. برای «یکی» این ترس واقعیه. برای «دیگری» تصویریه از «هزینه‌ی آزادی»؛ هزینه‌ای به قیمت جون یکی دیگه.

این چند ماه بلک‌اوت نشون می‌ده که چقدر قبل از اون محتوای خوب توسط آدمهای عادی تولید می‌شد و چقدر آدمها خلاقیت به خرج می‌دادن در این کار.. الان تنها اینترنت و فضای مجازی عمدتا افتاده دست یک سری موجودِ نیمه دیوانه متوهم که آدم می‌ترسه ویروسشون از پشت مونیتور هم منتقل بشه.

آدمهایی که می‌تونن ابژه عشق و نیرو‌گذاری روانی آدم باشن تنها پارتنر، اعضا خانواده و دوستای نزدیک‌ند. یک معنای انحراف و Perversion اینه که آدم یک شخصیت سیاسی یا رهبر رو به مجموعه بالا اضافه کنه و حاضر شه به حرفش گوش بده، براش دست به خطر بزنه و فداکاری کنه.

تا زمانی که حرفهای نخست‌وزیز بریتانیا رو نشنیده بودم به نظرم معقول می‌اومد که فکر کنیم این حرفها رو ترامپ داره از خودش در می‌آره.. ولی بالاخره نخست وزیر انگلیس هم اشاره کرد.

مقاله نیویورکر درباره رضا پهلوی ارزش خوندن داره نه به دلیل نویسنده‌اش بلکه چون اسم نیویورکر روشه و می‌دونیم چه دقت و پروسه‌ای برای فکت‌چک کردن داره.

کلا شیفتگی نسبت به سیاستمدارا خیلی حالت تحقیرآمیزیه طرف هرکی هم می‌خواد باشه. طرفدارای دوآتیشه گلزار شرف دارن به شیفتگان سیاستمدارا.

وابستگی ما به زیرساختهای جهان مدرن چنان ‌ هویتی و اساسی‌اند که پیامد از کارانداختن آنها نوعی دست‌کاری هویتی و قتل خاموش محسوب می‌شود. به این دلیل است که چنین تهدیدهایی را باید چونان تهدید به کشتار همگانیِ آدمهای ساکن در جغرافیایی نظر گرفت که با این زیرساختها هویتشان را ساخته‌اند.

I’m in Berlin; my sister is in Iran. She just managed to send me this. When the internet goes dark and the drums of war get louder, the distance between us feels like an ocean I can't cross. May we survive these dark times and hug each other in the light again. 🤍

این قیاس از نظر منطقی مشکل داره، زیرا کسی که قراره در مثال گروگانگیر مردم رو از بانک نجات بده پلیس آن کشوره که از قبل متعهد به تامین امنیت مردمه، در حالیکه آمریکا و در جنگ دولت خارجی متعهد به تامین امنیت شهروندان یک کشور متخاصم نیست.

متاسفانه موافقان جنگ قدرت تخیل، تصویر سازی و درک نسبت بین چیزها ندارند و نمی‌توانند بفهمند آن خرابی در آن نقطه شهر به علت آن بمب یا موشک بوده.

تهدید ترامپ به نابود کردن زیرساخت‌های برق متاسفانه یک تهدید خالی نیست، بلکه بیان اینه که کی قراره زیرساختها رو بزنه و دیگه مردم برق نداشته باشن.

بعضی ها جهان رو اون‌طور که آرزو دارن و دوست دارن می‌بینن و نه همون‌طوری که هست. در نتیجه چیزهایی می‌بینن و کارهایی می‌کنن که فاجعه‌بار می‌شه

من این جماعت رو نمی‌شناسم، ولی چیزی رو که یادگرفتم اینه که دموکراسی به این دلیل که شیک و قشنگه نیومده،بلکه دموکراسی یک شیوه حل مساله برای مشکلات جامعه است (جان دیویی)، مشکلاتی که فقط به این روش حل می‌شن. درست مثل روش علمی که بدون اون نمی‌شه در علم مساله حل کرد. #از_دموکراسی_بگو

مُلکی که پریشان شد از شومی شیطان شد باز آنِ سلیمان شد تا باد چنین بادا دوستان نوروز مبارک.

و بدون ترس از سرزنش خیلی از کارها رو می‌تونه انجام بده. این به نظرم دلیل این اتفاقه که چرا آدمهایی که طرفدار سلطنت مطلقه می‌شن خودشون هم تغییر می‌کنن و کودک می‌شن.

سعی می‌کنم دلیل علاقه فحاشی و توهین ظرفداران سلطنت رو بفهمم و چیزی که به نظرم می‌رسه اینه که وقتی یک عده شروع می‌کنن به ساختن یک پدر تازه خود آن افراد هم جایگاه‌شون می‌شه و انگار جریان رشدشان معکوس و به سمت کودکی می‌رود. کودک هم خوب مسئولیتی بابت کارهایش نداره/

اگه بگیم «آدمکش اینترنت رو وصل کن»، می‌شیم جنگ‌طلب خجالتی! وقتی «سمت درست تاریخ ایستادن» از جون مردم مهمتر میشه، اینترنت هم کالای لوکسه. و البته قطعی اینترنت کمک به ساخت تصویری همگن از مردمی می‌کنه که هم جنگ و هم سرکوب دیکتاتور زندگی‌شون رو نابود کرده. #DigitalBlackOutIran‌