"a kiss is the beginning of cannibalism."

آدمیزاد فقط می‌تونه با کصکشی وصل بشه این روزا.

بله من فقط آنلاین شدم که توی مادرج هفت‌هزار پدر سه ثانیه ارضایی رو بلاک کنم و برم.

این چنل تو تلگرام دزده. می‌گن که عودت وجه دارن اما وقتی پیام می‌دی که کانفیگایی که ازشون خریدی کار نمی‌کنن، جوابت رو نمی‌دن.

دنیا به آخر رسید ولی ۴۰۴ نه.

انقدر از خبر مرگ موش‌علی متاثر شدم که نهایتا به حرف دوست‌هام گوش کردم و شماره خوشگله‌پسر نفهم رو پاک کردم✨

آقا زد؟

یه همکار دارم هر روز سر ساعت هشت میاد بلند اعلام می‌کنه ″دیگه تمومه، می‌زنن.″

عزیزم الان بیشتر از یک ماهه هر شب می‌گن فردا می‌زنه.

بیدار شدن رو اصلا پیشنهاد نمی‌کنم.

پسرها می‌گن عاشق غیرقابل پیش‌بینی بودن و بی‌ثباتی روانیت هستن بعد که وسط چت خوابت می‌بره، چت رو دو طرفه پاک می‌کنن.

می‌شه برای همیشه هر نشونه‌ای از من توی زندگیت هست رو حذف کنم و یه حفره بزرگ توی قلبت جا بذارم که شبیه منه و تا ابد ردش برات دردآوره؟

سوال من اینه که چرا انسان‌ها میان جلوی جو کافه وایمیستن و هیچ کاری نمی‌کنن فقط وایستادن؟

چرا اسم‌ها تموم نمی‌شن؟

good luck mourning my love and affection.

این چه گرمای تخمی‌ایه دیگه

your mom told me you've been missing me.

وای از مغزم متنفرم، یعنی چی که اول صبح که همکارم از راه می‌رسه بهش می‌گم خسته نباشی و وقتی می‌خوام برم خونه می‌گم شب بخیر؟😭

بعد جالبه توی این وضعیت، کلی موقعیت اجتماعی برام پیش اومده که حضورم ضروریه در حالی که از درون جیغ می‌کشم وقتی یه مشت آدم رو یک‌جا با هم می‌بینم.

از پروسه دارو عوض کردن متنفرم. بدنم تا میاد یکم آروم بگیره، یه داروی جدید گند می‌زنه به سیستم عصبیم و تا چند هفته باید عوارض مضحک دارویی رو تحمل کنم تا بتونم مثل یه آدم عادی و تراما نزده به ادامه زندگیم برسم.

در طول روز خیلی جلوی خودم رو می‌گیرم تا دکتر سکویی درونم رو روی انسان‌ها اعمال نکنم.