خوش باش که ظالم نَبَرد راه به منزل - حافظ

بسیار دیده‌ام سرهای بی‌تنان را با چشم‌های باز که به من خیره بوده‌اند. گویی نیکبختی را آرزو می‌کردند، دیگر نه برای خود، برای بازماندگان و فرزندان! من دیده‌ام چه بسیار تن‌های بی‌سران را با قلب‌های چاک که هنوز در شک و اضطراب بوده‌اند. دل‌نگران روزهای بعد؛ روز دیگران. بهرام بیضایی

دو سالار هر دو به سان پلنگ فراز آوریدند لشکر به جنگ به کردار باران ز ابر سیاه ببارید تیر اندر آن رزمگاه جهان چون شب تیره از تیره میغ چو ابری که باران او تیر و تیغ -فردوسی

قلم را در مرکب فرو بردم و بر کاغذ آوردم، از آن خون بر صفحه جاری شد. پوستِ کاغذ شکافت؛ خونِ هزار کس در هر سطر می‌جوشید. -بهرام بیضایی؛ طومار شیخ شرزین

فراوان ز ایرانیـان کشـتـه شد ز خون یلان کشور آغشته شد -فردوسی

هیچ حیوانی به حیوانی نمــــــی‌دارد روا آنچه این نامردُمان با جان انسان می‌کنند -فریدون مشیری

روی تنَت زخمی نهان، صد بار مُردی بی‌زبان اما تو از خاکسترت، آغاز خواهی شــد بِدان شکیلا مالکی

«خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند.» - سوگ سیاوش؛ شاهرخ مسکوب

«خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند.» - سوگ سیاوش؛ شاهرخ مسکوب

‌ ما همه کودکان ایرانیم مادر خویش را نگهبانیم همه از پشت کیقباد و جمیم همه از نسل پور دستانیم زادهٔ کورش و هخامنشیم بچهٔ قارن و نریمانیم پسر مهرداد و فرهادیم تیرهٔ اردشیر و ساسانیم ملک ایران یکی گلستانست ما گل سرخ این گلستانیم ملک‌الشعرای بهار

«اندک اندک خیلی شود و قطره قطره سیلی گردد؛ یعنی آنان که دست قُوَت ندارند، سنگ خُرده نگه دارند تا به وقت فرصت، دمار از دماغ ظالم برآرند.» - سعدی، گلستان.

و ما در پای البرز به پای ایستاده‌ایم؛ و در برابرمان دشمنانی از خون ما؛ با لبخندِ زشت. و من مردمی را می‌شناسم که هنوز می‌گویند: آرش بازخواهد گشت. -بهرام بیضایی

مادرِ ايران زِ جا برخاسته كشورش را از دَدان پس خواسته كشورِ اشغالىِ ايران‌زمين كِى شود آزاد از اين آياتِ كين - بهرام بیضایی

شاهنامه بزرگترین مبارزه‌ای‌ست که در طول تاریخ در این مملکت شده است. - بهرام بیضایی / عکس از مهرداد اسکویی

هویت ایرانی را نه می‌شود ساخت، نه وارد کرد، نه حذف؛ می‌شود کشفش کرد. هویت ایرانی در لایه‌های اسطوره، زبان، و حافظه‌ی جمعی ما خوابیده است. باید بیدارش کرد، نه جعلش کرد. - بهرام بیضایی

شاهنامه شاید بزرگ‌ترین مبارزه‌ای‌ست که در طول تاریخ در این مملکت صورت گرفته؛ به این دلیل که در زمان خلفا اولین کار برای چیرگی بر ملت تحت اشغال و شکست‌خورده این بود که بگویند شما هیچ‌اید: با از بین‌بردن تمام اسطوره‌ها، شناسنامه‌ها، گذشته‌ و... -بهرام بیضایی

بوی جوی مولیان آید همی یاد یار مهربان آید همی

شب چله‌تون خجسته باد. بیتی از فال حافظ‌تون رو با ما هم‌رسان کنید.

«اندک اندک خیلی شود و قطره قطره سیلی گردد؛ یعنی آنان که دست قُوَت ندارند، سنگ خُرده نگه دارند تا به وقت فرصت، دمار از دماغ ظالم برآرند.» - سعدی، گلستان.

«من اگر کشته شَوَم یک نفرم چیزی نیست نگذارید به ناکس برسد میهن من…» از فرزند ایران، #خسرو_علیکردی

چندان که نگاه می‌کنم هر سویی در باغ روان است ز کوثر جویی صحرا چو بهشت است ز کوثر کم گوی بنشین به بهشت با بهشتی رویی