Yaşama coşkusu, anlama coşkusu ile ortakyaşar bir hale geldiğinde doğuyor bilgelik. Mustafa Aplay / Aplay Suite / "Aplay Suite 1.2"

boyuna yalnızdık aradan bunca dağ geçti patikalar boyu iz sürüp taşradan bir başka taşraya ilerilere oradan ta nerelerine dağların İlhami Çiçek

Sesinden, gittiği şehirlerin izi silinmemişti daha. Evet, kentler yuvalanır insan bedenine. Esnetir, yontar, değiştirir insanı. Şeyma Samur / Açık Deniz / "Kamburlar Da Flamenko Yapar"

Ben bir bahçe büyüttüm ki her dalı ayrı orman Soluğum türkülerle örüyor duvarını Barış Çelimli

Ama ben bu kadar rüzgârlıysam bu denizde nasıl tek dalga olmaz?

ah bilmezler ne kadar küçüldü gökyüzü insanın suyuyla nemlendi yeryüzü ve soluğu lanet bitmez! Azad Ziya Eren

Her olayın bir tutunacak yanı vardır. Düşe kalka büyür insan, Genişlik, darlıktan sonra daha ferah, daha tatlı gelmez mi? Kötülük-iyilikten sonra, sevinç-üzüntüden sonra daha değer kazanmaz mı? Müştehir Karakaya / Savunma / "On Üçüncü Bölüm"

Hey İhtiyar ihtiyar Hastalıktan değil Yaptığın perhizden Aldığın müsekkinden öleceksin... Aç bağrını kırlara çık Biraz serinle Deliren çayları Ötüşen kuşları dinle Ali Akbaş

İnsanın hikâyesi, onu beklediği değil aradığı yerdeymiş. Meğer hikâye ancak bulmak istediğinde anlatırmış kendini. Mesele kime kulak vereceğini bilmekmiş. İrem Uzunhasanoğlu / Uzak Bir Masal / "Gerçek"

Kara çalıda gül bitmez Karga bülbül olup ötmez Gündüz hayalimden gitmez Gece girer düşlerime Karacaoğlan

Hepimizin talih ve talihsizlik dediğimiz şeyler birbiriyle o kadar karışıktır ki bunları kendimiz bile birbirinden ayırt edemeyiz.

Gönülde hâkim olandır cihanın en güzeli. Faik Ali Ozansoy

Bilmezler ki, insan en çok kendiyle konuşan bir varlıktır! Kelimeler kadar hiçbir şey kanatamaz bir insanın yüreğini. Kelimeler kadar hiçbir şey ağlatamaz bir insanı. Ve insan, belki de en çok kelimelerden kaçtığı için sığınır intihara. Yunus Develi / Kumercin / "Çile"

Bir sabah dünya boşken kalkıp sordum kendime: neyin var taşınacak? Şu kırık dal sesinden, şu tökezleyen ırmak gürültüsünden başka Neyin var sen gidince aklı sende kalacak! Ali Ayçil

Yalnızlığın yumuşak, ipek elleri vardır, güçlü parmaklarıyla yüreği kavrar ve ıstırapla inletir onu. Yalnızlık kederin müttefiki olduğu gibi, ruhsal yücelmenin de yol arkadaşıdır. Halil Cibran / Vadinin Perileri, Kırık Kanatlar / "Sessiz Keder"

karanlık, hüznünü düşürür dağa kuşlar kanat çırpar, yıldızlar ağlar endamın her sabah iner toprağa Nurullah Genç

Konuşmaya ne lüzum vardı?

Yönelsen yıldızlara, gökyüzü kuşlarının görkemli uğultusu bozar gizli ruhunun o büyük dengesini Federico Garcia Lorca

Ölümün yolu hayattan geçer. Aslında sen değil hayat ölür. Hayat, yeni ölümlerin sahnesidir. Gelir ve gideriz. Bu sahnenin tozunu yutup inmek istemesen bile rolün biter, sonra sırası geldikçe alkışlayanlar ölür. Bülent Akyürek / Geriye Doğru İleri / "Uzayda Hortumu Kopan Ast..."

soğuk sular taşırdı vakti gelmiş bir yağmur hayal meyal çiçekler büyüdü bahçelerde önünde durakladım perdeli bir türkünün uzadı kelimeler bilinmez lehçelerde Esma Polat