ادوارد براون در کتابش می‌نویسه در ایران موجوداتی هستند که نمیدانم زن هستند یامرد آنها پارچه ای سیاه به دور خودو صورت خویش می‌پیچند و به خانه ای میروند مرد ریش داری که پارچه‌ای عموما سیاه یا سبز بدور سر خود بسته چیزهایی میگوید و آنها گریه میکنند آنان را ضعیفه مینامند

مولانا شرف الذین دامغانی از کنار مسجدی در سلطانیه میگذشت خادم مسجد را دید که یکی را به باد کتک گرفته مولانا در را بگشود و سک گریخت خادم مسجد عصبانی شد و به مولانا پرخاش کرد که چرا در را گشودی مولانا گفت سگ است عقل ندارد به مسجد امده آیا ما که عقل داریم را هرگز در مسجد دیده ای

ترسم آن است که خدا نیز مسلمان باشد

زاهدم برد به مسجد که مرا توبه دهد توبه کردم که ندانسته به جایی نروم

اسماعیل بیشکچی نویسنده ترک میگوید در یکی از مساجدترکیه از شیخی شنیدم که با صدای بلند میگفت بخداهرکی ترکی بلد نیست به بهشت نمیرود در ان جلسه مردی بشدت میگریست به نزداورفتم و گفتم مگر تو ترکی نمیدانی مرد با گریه گفت برای خودم گریه نمیکنم برای نرفتن پیامبر به بهشت گریه میکنم

از ما بپرس تا که بگویم درد چیست مشتی صغیر مصلحت عام میکنند

منصفانه تر این بود که هرکس تاوان حماقت خودش رو میداد

شیعه منتظره نصف مشکلاتشو اونهایی که مردن حل کنه بقیه هم یکی از تو چاه بیاد حل کنه

حالا فهمیدم چرا میگن خواب مومن عبادته چون وقتی بیداره یا میکشه یااختلاس میکنه یا فتنه یا دزدی یا لواط یاصیغه...

https://t.co/g8DRujvQW8

در پی آن همه خون که بر این خاک چکید ننگ مان باد این جان شرممان باد این نان ما نشستیم و تماشا کردیم

میگن درماندگی آموخته شده یعنی بدبختی که آروم آروم مردم به اون عادت میکنن و فقط دنبال تحمل بهتر اون بدبختی هستن مثلا اجاره گرون میشه خودتو عادت میدی به اجاره خونه کوچیکتر ماست و میوه گرون میشه عادت میکنی حذفش کنی

تو از ایین انسانی چه میدانی اگر جان را خدا دادست چرا باید تو بستانی

من موندم مگه مردم سال ۵۷ چقدر پول آب برق میدادن که مجانیشو میخواستن پول بلیط اتوبوس یه قرون بوده خاک بر سرشون واسه بی شعوریشون

حسین جنتی: زندگانی نیست، تمرینِ فراوان مُردن است

گویند در ماه اردیبهشت خیام رفت به باغی برای نوشیدن می ،ناگهان بادی وزید و ظرف می خیام افتاد و شکست ، خیام ناراحت رو به آسمان کرد و گفت : ابریق می مرا شکستی ربی بر من در عیش را ببستی ربی من می خورم و تو میکنی بدمستی خاکم به دهن مگر که مستی ربی

معلوم نیست این عرزشی ها تو طول سال چه غلطایی کردن، که اینجوری شب قدر زار میزنن واسه بخشش

سالهایی که عید واقعا شادی میاورد فامیل که جمع میشدن تو فامیل کلی نوازنده و خواننده داریم آواز میخوندن ساز میزدن تخته و ورق بازی میکردن واسه هم کری میخوندن و...حالا موندم این ارزشی ها عید عید میکنن چیکار میکنن دور هم؟ بحث حجاب ؟فلسفه؟ نماز؟ دعای کمیل؟ ارشاد همدیگه؟ خدایی چیکار ؟

حالا شمایی که باور دارین اون دنیا خدا وایساده میگه حالا اینو از مو آویزون کنین، قیر داغ بریزین تو دهنش این سیخ داغو فرو کنین تو بدنش چرا انقدر دروغگو و ریاکار مال حروم خورین